Η υπόθεση δεν σηκώνει τσιγάρο

Στα χαρακώματα καταστηματάρχες και πελάτες για τα επερχόμενα αντικαπνιστικά μέτρα

Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει για την εφαρμογή των αντικαπνιστικών μέτρων. Κι ενώ απομένει ένας μήνας μέχρι την «επίσημη πρώτη» της εφαρμογής του νέου νομοσχεδίου την 1η Ιουλίου, πολλοί ιδιοκτήτες εστιατορίων και καφετεριών δηλώνουν ανενημέρωτοι σχετικά με τις αλλαγές που πρέπει να κάνουν στις επιχειρήσεις τους. Δεν είναι λίγοι εκείνοι, μάλιστα, που ανησυχούν πως θα χάσουν μεγάλο μέρος της πελατείας τους, εξαιτίας της εφαρμογής της αντικαπνιστικής πολιτικής, και άλλοι που κρίνουν τα πρόστιμα δυσβάστακτα έως άδικα για τους ίδιους.


Το νέο νομοσχέδιο κρίνεται ιδιαίτερα διαλλακτικό, κατά τον κ. Κωνσταντίνο Τσαχρελιά, πρόεδρο του Αντικαπνιστικού Συλλόγου Πατρών. «Κι αυτό γιατί επιτρέπει στους ιδιοκτήτες, που τα καταστήματά τους είναι μικρότερα από 70 τ.μ., να επιλέξουν αν θα απευθύνονται αποκλειστικά σε καπνιστές ή σε μη καπνιστές». Στα καταστήματα εστίασης και διασκέδασης που είναι μεγαλύτερα από 70 τ.μ., ενώ το κάπνισμα θα απαγορεύεται βάσει νόμου, δίνεται η δυνατότητα στους ιδιοκτήτες να δημιουργήσουν ειδικούς χώρους για τους καπνιστές, που δεν θα ξεπερνούν όμως το 40% του συνολικού εμβαδού του καταστήματος. Τα καπνιστήρια θα διαμορφώνονται με ειδικές προδιαγραφές όπως διαφανείς «τοίχους» και συστήματα εξαερισμού, τις οποίες θα εισηγείται η Ειδική Υπηρεσία Προστασίας Ανηλίκων από τον Καπνό και το Αλκοόλ του υπουργείου Υγείας, με την προϋπόθεση ότι θα έχει εξασφαλιστεί η απαραίτητη από τις αρμόδιες δημοτικές αρχές άδεια. Το έργο των δημοτικών αστυνομικών αρχών δεν θα περιοριστεί στα πλαίσια της αδειοδότησης και μόνο των καταστημάτων, καθώς εκτιμάται πως θα κληθούν να συνδράμουν στη διαδικασία των ελέγχων, που θα πραγματοποιούν στα καταστήματα κατά βάση οι υπάλληλοι των υγειονομικών υπηρεσιών της κάθε νομαρχίας.

«Παραθυράκια»
«Ο νόμος ορίζει το αυτονόητο: Τους απλούς κανόνες συνύπαρξης των καπνιστών με τους μη καπνιστές μέσα στον ίδιο χώρο», λέει ο κ. Τσαχρελιάς. «Η εφαρμογή του είναι πλέον επιτακτική ανάγκη, κυρίως για να επιτευχθεί ο απώτερος στόχος του. Να λειτουργήσει ως προληπτικό μέτρο κατά του καπνίσματος για εμάς και τα παιδιά μας». Κι ενώ ο ίδιος ισχυρίζεται πως ο νόμος, «με τα “παραθυράκια” που έχουν προστεθεί σε αυτόν, δεν καταπιέζει ούτε τους καπνιστές ούτε τους καταστηματάρχες», ο κ. Κώστας Ντάλιος, πρόεδρος του πολιτικού σχηματισμού ΛΕΥΚΟ, στον οποίο υπάγεται και η Ενωση Καπνιστών, εκφράζει τις αμφιβολίες του. «Πολλές επιχειρήσεις θα πληγούν με την εφαρμογή του νέου νόμου, καθώς εκτιμάται ότι μεγάλο μέρος της πελατείας των καπνιστών θα περιορίσουν στο ελάχιστο τις εξόδους τους, τουλάχιστον τους πρώτους χειμερινούς μήνες εφαρμογής του». Η εκτίμηση αυτή αφορά περισσότερο τα καταστήματα διασκέδασης, καθώς οι καπνιστές δεν θα έχουν πλέον πρόσβαση στα «πρώτα τραπέζια» των νυχτερινών κέντρων, αφού η θέση όπου συζητάται να τοποθετηθούν τα καπνιστήρια μέσα στα καταστήματα τούς αποκλείει. Στην περίπτωση των μπαρ, οι καπνιστές δεν θα επιτρέπεται να κάθονται ακριβώς μπροστά από τον χώρο όπου σερβίρονται τα ποτά, παρά μόνο στο «δωμάτιο» των καπνιζόντων.

Πρόστιμα
Προβληματισμός επικρατεί ακόμα και για τα πρόστιμα που θα επιβάλλονται στους «απείθαρχους» προς τις απαγορεύσεις καταστηματάρχες, εκτός από εκείνα που προβλέπονται για τους παραβάτες καπνιστές. «Πολλοί επιχειρηματίες θα αναγκαστούν να βάλουν “λουκέτο” στις επιχειρήσεις τους, εξαιτίας των προστίμων», σημειώνει ο κ. Γιάννης Τσάκος, πρόεδρος της Ένωσης Εστιατόρων Ελλάδος. «Δεν είμαστε κατά των μέτρων, αλλά κατά των δυσβάστακτων προστίμων που προβλέπονται. Οι επιχειρήσεις έχουν δημιουργηθεί από τους ιδιοκτήτες τους με πολλούς κόπους και προσωπικές θυσίες, γι’ αυτό είναι κρίμα, εξαιτίας ενός παραβάτη πελάτη, να χρεώνονται οι ιδιοκτήτες με πρόστιμα που φτάνουν τα 2.000 ευρώ, ακόμη και με την ανάκληση της άδειας λειτουργίας τους», συμπληρώνει. «Ο νόμος δεν είναι πανάκεια που εφαρμόζεται σε όλες τις χώρες. Πρέπει να μελετηθεί καλύτερα το νομοσχέδιο που θα τεθεί σε εφαρμογή. Κι ακόμα, να δώσουν βάση στο ζήτημα των ελέγχων, διότι οι σερβιτόροι που εργάζονται σ’ αυτά τα καταστήματα δεν μπορούν να γίνουν “αστυνόμοι” της διάθεσης των πελατών, που θα επιθυμήσουν ν’ ανάψουν ένα τσιγάρο».

εφημερίδα Realnews 31.05.09
www.realnews.gr
download link φύλλου:
http://www.4shared.com/file/112395331/7a9d9805/cover310509.html

Eντονη διαμαρτυρία για τον Οδοντωτό Καλαβρύτων

Χάθηκαν 15 εκατ. ευρώ από τις καθυστερήσεις στα έργα. Kορυφώνονται οι αντι- δράσεις των κατοίκων της περιοχής. Ακόμη δεν έχει δοθεί σε κανονική λειτουργία

Με πανό και συνθήματα διαμαρτυρίας συνοδεύουν το «29ο Πανελλήνιο Πέρασμα στο Φαράγγι του Βουραϊκού» οι κάτοικοι των Καλαβρύτων και του Διακοπτού, εξαιτίας της πολύμηνης υπολειτουργίας του ιστορικού οδοντωτού σιδηροδρόμου. Οι φετινές εκδηλώσεις για το «Πέρασμα του Βουραϊκού», που ολοκληρώνονται σήμερα, δεν μπορούσαν παρά να είναι αφιερωμένες στην υπεραιωνόβια σιδηροδρομική γραμμή Διακοπτού - Καλαβρύτων, η οποία δεν έχει ακόμα δοθεί σε κανονική καθημερινή λειτουργία, παρόλο που οι εργασίες ανακαίνισής της έχουν ολοκληρωθεί και οι καινούριοι συρμοί βρίσκονται εδώ και δύο χρόνια στις ράγες του σταθμού του Διακοπτού.

Πλήγμα
«Σκληρό πλήγμα» για την τουριστική κίνηση και την οικονομική ανάπτυξη του τόπου αποδείχθηκαν, κατά τον δήμαρχο των Καλαβρύτων κ. Αθανάσιο Παπαδόπουλο, τόσο η διακοπή της λειτουργίας του οδοντωτού λόγω των εργασιών ανακαίνισης που έπρεπε να γίνουν στις σιδηροδρομικές γραμμές, οι οποίες χρονολογούνται από το 1896, όσο και η μετέπειτα αργοπορία στην παράδοση της γραμμής. «Το έργο της ανακαίνισης που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2007 έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί τον Απρίλιο του 2008 σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα. Αντ’ αυτού, οι εργασίες τελείωσαν 7 μήνες αργότερα. Σαν να μην έφτανε αυτό, περιμένουμε μισό χρόνο τώρα να ξεκινήσουν να λειτουργούν οι τέσσερις νέοι συρμοί που βρίσκονται από το 2007 στο Διακοπτό. Αυτά τα δυόμισι συνολικά χρόνια αναμονής ο δήμος Καλαβρύτων έχει ζημιωθεί τουλάχιστον 15 εκατομμύρια ευρώ εξαιτίας τής τρομακτικά περιορισμένης τουριστικής κίνησης», επισημαίνει ο κ. Παπαδόπουλος.

Καθυστέρηση
Ωστόσο, η επτάμηνη καθυστέρηση στις εργασίες ανακαίνισης δικαιολογείται, κατά τον κ. Αριστοτέλη Τσαγκαρογιάννη, διευθυντή του έργου ανακαίνισης, καθώς από τις πυρκαγιές που ξέσπασαν το καλοκαίρι του 2007 στην περιοχή της Αιγιαλείας προκλήθηκε αποσταθεροποίηση του εδάφους και συνεχείς κατολισθήσεις στα δάπεδα εργασίας των εργαζομένων. «Ο ΟΣΕ στη συνέχεια, μετά την ολοκλήρωση της ανακαίνισης, βρέθηκε με δεμένα τα χέρια», υποστηρίζει ο κ. Χρήστος Οικονόμου, πολιτικός μηχανικός και επιβλέπων μηχανικός του έργου από πλευράς του Οργανισμού, «αφού τους τελευταίους πέντε μήνες η ελβετική εταιρεία που τον προμήθευσε με τους πρωτότυπους συρμούς που προσιδιάζουν στη μικρού πλάτους (μόλις 75 εκατοστών) σιδηροδρομική γραμμή, εκτελεί δοκιμαστικές διαδρομές, ελέγχοντας τη φερεγγυότητά τους». Στο χρονοδιάγραμμα, πάντως, που έχει δοθεί από τον ΟΣΕ αναφέρεται, σύμφωνα με τον κ. Ιωάννη Καραπαναγιώτη, πρόεδρο του Συλλόγου Φίλων Σιδηροδρόμου, ότι η επαναλειτουργία του οδοντωτού θα γίνει στα τέλη Μαΐου. Αν όμως δεν τηρηθεί ούτε αυτή τη φορά, οι κάτοικοι των Καλαβρύτων και του Διακοπτού σκοπεύουν να συνεχίσουν τον αγώνα τους με πιο δυναμικές κινητοποιήσεις.

εφημερίδα Realnews 10.05.09
www.realnews.gr
download link φύλλου:
http://www.4shared.com/file/114440780/58fce885/cover100509.html

«Δαγκωτό στα παιδιά που δεν τρώνε τη... φόλα»

Οι «Φραπεδοφόροι»... και τα άλλα παιδιά στη μάχη των φοιτητικών εκλογών

«Ροζ πΕτούΝΙΕς», «ΑΓΑΜΙΘήτες» και «Ερωτικά μανιτάρια». Στο άκουσμα και μόνο της ονομασίας τους θα νόμιζε κανείς πως πρόκειται για «εναλλακτικά» μουσικά συγκροτήματα. Ή ότι γίνεται λόγος για μοναχικούς ράπερ, με ονόματα-συντομογραφίες, όπως ΔΑΣΠ, ΦΑΚ, ΜΕΓΚΛΑ, που απευθύνονται σε «ψαγμένο» μουσικόφιλο κοινό. Όσο όμως κι αν προκαλούν εντύπωση στο κοινό αφτί, τα ονόματα αυτά ηχούν ως οικεία στα πανεπιστήμια της χώρας, αφού «καθρεφτίζουν» κάποιες από τις ανεξάρτητες φοιτητικές παρατάξεις που δραστηριοποιούνται κατά καιρούς στις πανεπιστημιακές σχολές. Αυτή την περίοδο, μάλιστα, μερικές απ’ αυτές δίνουν τη δική τους μάχη εν όψει των φοιτητικών εκλογών.

Οι ανεξάρτητες παρατάξεις είναι κάτι σαν τους «γνωστούς αγνώστους» των ακαδημαϊκών σχολών. Κι αυτό γιατί πολλοί φοιτητές έχουν ακούσει πως υπάρχουν -ίσως θυμούνται το «παράξενο» όνομά τους-, λίγοι όμως ξέρουν πραγματικά τη δράση τους ή τα άτομα που τις αποτελούν. Οι περισσότεροι «ανεξάρτητοι» δεν έχουν συγκεκριμένο σημείο που συναντιούνται, το λεγόμενο «τραπεζάκι» στον προαύλιο χώρο της σχολής, ούτε έχουν την οικονομική ευχέρεια, ελλείψει κομματικής υποστήριξης, να διαφημιστούν με σωρεία αφισών και πανό στους καταδεκτικούς τοίχους του πανεπιστημίου. Για πάρτι, συγκεντρώσεις φίλων της παράταξης και διανομή σημειώσεων ούτε λόγος. Πρόκειται για παρέες φίλων που αποφασίζουν να πολιτικοποιηθούν, χωρίς ταυτοχρόνως να κομματικοποιηθούν, για να συμβάλουν στη λύση των προβλημάτων του τμήματος που φοιτούν, ακόμα και να συμμετέχουν στον δημόσιο διάλογο για ευρύτερης σημασίας ζητήματα που αφορούν την ακαδημαϊκή κοινότητα.

Μία απ’ αυτές τις παρέες φίλων που άφησε ιστορία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο είναι η παράταξη των «Φραπεδοφόρων», που, αν και ανενεργή πλέον, συζητιέται ακόμα και σήμερα. Οπως και οι παρατάξεις «Μπάμπης Ηλεκτρονικά» της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, «ΑΡΧΙτεκτονική Δύναμη» του Μετσόβιου Πολυτεχνείου, «ΧΕΣΤΑ» των φοιτητών ηλεκτρολογίας και «ΠΙΠΑΠ» (Παράταξη Ιατρών) του Πανεπιστημίου της Πάτρας, τα «Κόκκινα Ράσα» της Θεολογικής Θεσσαλονίκης και η «ΜΕ.ΓΚΛΑ» (Μέτωπο Γκλαμουριάς), είναι μερικές μόνο απ’ αυτές που άφησαν το στίγμα τους στις αίθουσες συνελεύσεων των σχολών τους. Τα μέλη αυτών των παρατάξεων μιλούν στην «R» και αποκαλύπτουν την άλλη πλευρά των φοιτητικών εκλογών.

Οι φοιτητές σπάνε τις κομματικές γραμμές και ψηφίζουν... χιούμορ
Aφίσες, προκηρύξεις, προεκλογικά κείμενα και αντιπαραθέσεις με «άρωμα» εκλογών. Οι προετοιμασίες για τις φοιτητικές εκλογές της επόμενης Tετάρτης 13 Μαΐου κορυφώνονται και οι παρατάξεις διεκδικούν τις ψήφους των φοιτητών. Άλλες στηριζόμενες στη λεγόμενη «στενή» κομματική γραμμή και άλλες πολύ απλά... πρωτοτυπώντας, όπως οι λεγόμενες ανεξάρτητες παρατάξεις που και φέτος ετοιμάζονται να κάνουν τη διαφορά.

Επτά πρωτοετείς φίλοι και φοιτητές του τμήματος Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης (ΜΙΘΕ) του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών σκέφτηκαν να φτιάξουν την παράταξη των «ΑΓωνιστών Ανεξάρτητων ΜΙΘητών», τους ΑΓΑΜΙΘήτες εν συντομία, ένα ανοιξιάτικο, χαλαρό από μαθήματα πρωινό. «Ηταν λίγο μετά τις καταλήψεις του 2006, όταν αποφασίσαμε να φτιάξουμε την παράταξή μας. Τότε που η πανεπιστημιακή κοινότητα είχε βγάλει τον χειμώνα της στους δρόμους, αγωνιζόμενη ενάντια στο άρθρο 16 και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια», θυμάται ο φοιτητής Μιχαήλ Αλέξιος, εμπνευστής των ΑΓΑΜΙΘητών. «Ύστερα από εκείνα τα γεγονότα, φαινόταν πως είχαμε μόνο δύο επιλογές στις φοιτητικές εκλογές. Ή να στηρίξουμε το “ναι” της ΔΑΠ για το άρθρο 16, ή το “όχι” της Πανσπουδαστικής. Κουβέντα, πάντως, και διάλογος δεν θα γινόταν. Ετσι, εγώ και οι φίλοι μου δημιουργήσαμε μια τρίτη επιλογή. Να “κατέβουμε” μόνοι μας στις εκλογές, αφού καμία από τις “μεγάλες” παρατάξεις δεν εξέφραζε τα πιστεύω μας». Οι ΑΓΑΜΙΘήτες, με κεντρικό σύνθημα «Η δημοκρατία είναι θεσμός, όχι έθιμο» και στάση αρνητική απέναντι στη «λύση» των μακρό

συρτων καταλήψεων, βρήκαν -και συνεχίζουν να έχουν έως σήμερα- αρκετούς υποστηρικτές. Στις πρώτες εκείνες εκλογές, μάλιστα, είχαν κερδίσει δύο έδρες, «σπάζοντας» την αυτοδυναμία της ΔΑΠ, της κυρίαρχης φοιτητικής παράταξης.

«Δεν ανήκω πουθενά»
Κάπως έτσι και πριν από επτά χρόνια, στο τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου της Πάτρας έκανε την εμφάνισή της η ανεξάρτητη παράταξη ΔΑΣΠ. Η δράση των μελών της, με αρχηγό τον πρωτοετή τότε Γιάγκο ραφτόπουλο, διαδόθηκε τόσο, που αργότερα -έως και σήμερα- «κατεβαίνει» στις εκλογές και άλλων σχολών, πολλών πόλεων της χώρας. «ΔΑΣΠ σημαίνει “Δεν Ανήκω σε Παράταξη” και αυτό ακριβώς ένιωσα ως πρωτοετής, λίγο πριν από τις φοιτητικές εκλογές του 2002», λέει ο κ. Ραφτόπουλος. «Περίμενα οι φοιτητές ν’ αγωνίζονται για τα προβλήματά τους ή τουλάχιστον να νοιάζονται, κι όχι μέσω των παρατάξεων να πουλάνε την παρέα τους και να χαρίζουν σημειώσεις για ν’ αυξήσουν τα μέλη τους. Η δική μου ανεξάρτητη παράταξη, που συστάθηκε με τη βοήθεια ακόμα 20 συμφοιτητών μου, ήταν η έκφραση μιας βαθύτερης ανάγκης που με καλούσε να διαχωριστώ από τους πολλούς».
Την ίδια εποχή ιδρύθηκε στο τμήμα Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κι άλλη μία παράταξη που μετρά επίσης επτά χρόνια ζωής, η Φοιτητική Ανεξάρτητη Κίνηση (με τη συντομογραφία... ΦΑΚ). Ο στόχος της παράταξης, όπως λέει ο φοιτητής και μέλος της Φώτης Σιταράς, είναι να ενεργοποιήσει τους φοιτητές να συμμετέχουν ενεργά στις διαδικασίες που συντελούνται στον χώρο του πανεπιστημίου. «Στις συνελεύσεις της παράταξής μας μπορεί ο καθένας να πάρει τον λόγο και να πει την άποψή του, κάτι που δεν συμβαίνει στις πολύβουες και συχνά ανούσιες συνελεύσεις των “μεγάλων” παρατάξεων», σημειώνει ο κ. Σιταράς. Η ΦΑΚ και φέτος θα δώσει το «παρών» στις επερχόμενες φοιτητικές εκλογές, «για να ενθαρρύνει περισσότερους φοιτητές να συμμετάσχουν και να δράσουν για το καλύτερο αύριο που επιδιώκουμε για τη σχολή μας».

εφημερίδα Realnews 10.05.09
www.realnews.gr
download link φύλλου:
http://www.4shared.com/file/114440780/58fce885/cover100509.html

Πασχαλινά και βιολογικά

Κερδίζουν πιστούς τα οργανικά τρόφιμα για το γιορτινό τραπέζι και ας κοστίζουν περισσότερο

Βλέπουν με άλλο μάτι τις πασχαλινές τους αγορές ολοένα και περισσότεροι καταναλωτές, που επιζητούν την καλύτερη δυνατή ποιότητα των προϊόντων, επιμένοντας… βιολογικά. Τα ράφια των «πράσινων» καταστημάτων δεν έχουν να ζηλέψουν σε τίποτα εκείνα των συμβατικών, καθώς ικανοποιούν και τους πιο απαιτητικούς καταναλωτές με την ποικιλία που διαθέτουν στα είδη διατροφής, αλλά και στα αμιγώς πασχαλινά προϊόντα. Τα βιολογικά είδη άλλωστε φημίζονται για τις φιλικές προς το περιβάλλον μεθόδους παραγωγής τους, άρα και ασφαλούς κατανάλωσής τους.

Ecoβελίας στη σούβλα
Λίγες ημέρες πριν το στρώσιμο του πασχαλινού τραπεζιού, οι παραγγελίες βιολογικού αρνιού και κατσικιού στα βιολογικά παντοπωλεία έχουν ήδη ξεκινήσει. Η ζήτηση βιολογικού οβελία σημειώνει αύξηση χρόνο με το χρόνο, σύμφωνα με τον κ. Γιάννη Ανδρικόπουλο, ιδιοκτήτη του καταστήματος «Karolina», κι ας κοστίζει 25 με 30% περισσότερο από το συμβατικό κρέας. Στα χέρια του καταναλωτή το βιολογικό αρνί φτάνει συνήθως προς 16 ευρώ το κιλό και το κατσίκι προς 18,5, «αν και η τελική τιμή τους εξαρτάται από το πώς θα διαμορφωθεί εκείνη των συμβατικών και από την τιμή που θα τα “δώσουν” στο εμπόριο οι παραγωγοί» διευκρινίζει ο κ. Δημήτρης Αναγνώστου, ιδιοκτήτης του βιολογικού κρεοπωλείου «Λωτός». «Το κόστος των βιολογικών κρεάτων» ωστόσο, κατά τον κ. Ανδρικόπουλο, «δεν αποθαρρύνει τους πελάτες που επιζητούν το καλύτερο για το τραπέζι τους, προσβλέποντας στα οφέλη των τροφών αυτών για την υγεία τους. Η διαφορά στην τιμή μεταξύ βιολογικών και συμβατικών προϊόντων κρίνεται αμελητέα μπροστά στις ευεργετικές ιδιότητες των πρώτων και την θρεπτική τους αξία». Στο «Κρεοπωλείο» της Καλλιθέας, όπως και στα περισσότερα βιολογικά κρεοπωλεία, τα κατσίκια και τα αρνιά πωλούνται είτε νωπά είτε συσκευασμένα, ολόκληρα κατόπιν παραγγελίας, και τεμαχισμένα, για εκείνους που προτιμούν το ψήσιμο στο φούρνο αντί για το παραδοσιακό σούβλισμα.

Βρίσκονται παντού τα οργανικά λαχανικά
Την «τιμητική» τους στο οικογενειακό τραπέζι του Πάσχα έχουν τα βιολογικά αυγά, που διατίθενται πλέον και στα σούπερ μάρκετ και στις βιολογικές λαϊκές αγορές, και η τιμή τους βρίσκεται κοντά στα συμβατικού τύπου, στα 3 ευρώ η εξάδα. Η πολύχρωμη γωνιά μαναβικής των βιολογικών παντοπωλείων «προκαλεί» τους καταναλωτές να δημιουργήσουν εντυπωσιακά πιάτα με φυσικά λαχανικά για το εορταστικό τους τραπέζι. «Τα βιολογικά είδη μαναβικής είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στο καταναλωτικό κοινό, ακριβώς επειδή είναι “καθαρά”, έχοντας παραχθεί χωρίς φυτοφάρμακα ή άλλες επιβλαβείς για τον ανθρώπινο οργανισμό ουσίες» λέει ο κ. Ανδρικόπουλος. Ο πελάτης του βιολογικού καταστήματος αγοράζει τις ντομάτες προς 3 ευρώ το κιλό, τα αγγούρια και τα φρέσκα κρεμμύδια προς 1,50 ευρώ, και τις πατάτες ελληνικής παραγωγής έως 2 ευρώ, τη στιγμή που στο σούπερ μάρκετ κοστίζουν από 1,70 έως 2,50 το κιλό οι ντομάτες, 1 έως 1,20 τα αγγούρια και τα φρέσκα κρεμμύδια, και οι πατάτες ξεκινούν από 0,70 ευρώ το κιλό.

Ψωμί και τσουρέκι σαν άλλοτε
Στο τραπέζι του «πράσινου» καταναλωτή τα βιολογικά αρτοσκευάσματα κατέχουν ξεχωριστή θέση, όπως και τα βιολογικά τσουρέκια και κουλούρια. Το ψωμί των βιολογικών πρατηρίων είναι φτιαγμένο με υλικά βιολογικής παραγωγής και κοστίζει 30% περισσότερο από το συμβατικό ψωμί, χωριάτικου τύπου. Αυτές τις μέρες έχουν κάνει την εμφάνισή τους στα ράφια των βιολογικών πρατηρίων άρτου, τα πασχαλινά τσουρέκια και κουλούρια, όλα φτιαγμένα με βιολογικές πρώτες ύλες. Το πασχαλινό τσουρέκι με γλυκάνισο και άρωμα πορτοκαλιού του καταστήματος «Το αληθινό ψωμί», τα μυρωδάτα πασχαλινά κουλούρια του «Artolife», και η παραδοσιακή πασχαλινή κουλούρα του «Φούρνου του Ψωμά» θα δώσουν μια οικολογική νότα στο πασχαλινό τραπέζι.

Κόκκινα αυγά σε κάθε... χρώμα
Απ’ το πασχαλινό καλάθι του «πράσινου» καταναλωτή δεν μπορούν να λείπουν οι οικολογικές βαφές αυγών, που διατίθενται σε ποικιλία χρωμάτων για κάθε γούστο, και δεν στοιχίζουν περισσότερο από 4,5 ευρώ. «Ο κόσμος έχει αρχίσει να αγοράζει οικολογικές βαφές για τα αυγά του Πάσχα, διότι φοβάται τα χημικά συστατικά που πιθανόν περιέχουν οι υπόλοιπες» εξηγεί ο κ. Ανδρικόπουλος απ’ το κατάστημα «Κarolina». Ούτε από το καλάθι των γονιών που επιθυμούν να δωρίσουν στα παιδιά «πράσινα» δώρα, μπορούν να απουσιάζουν τα βιολογικά σοκολατένια αυγά, τα οποία παρασκευάζονται με αγνά συστατικά και κοστίζουν κοντά στα 8 ευρώ, «κρύβοντας» δωράκι έκπληξη στο εσωτερικό τους. «Τα τελευταία δύο χρόνια τα βιολογικά σοκολατένια αυγά έχουν μεγάλη ζήτηση, όπως συμβαίνει και με τα οικολογικά παιδικά παιχνίδια» λέει η κυρία Νάσια Ζορμπά, υπεύθυνη ενημέρωσης του καταστήματος της οργάνωσης Fair Trade Hellas στο Σύνταγμα. Το επιπλέον 10 με 20% στο κόστος, δεν εμποδίζει τους καταναλωτές να προτιμούν τα οικολογικά πάνινα ή ξύλινα παιχνίδια για τα παιδιά, καθώς κατασκευάζονται όλα από βιολογικά υλικά, και είναι ταυτοχρόνως ασφαλή για εκείνα και φιλικά προς το περιβάλλον. Τα οικολογικά ξύλινα στυλό ή οι ξύλινες θήκες για μολύβια δεν κοστίζουν περισσότερο από 5 ευρώ, τα μπρελόκ από μαλλί βιολογικής καλλιέργειας κυμαίνονται μεταξύ 3,40 και 5,30 ευρώ, και οι πάνινες κούκλες κοντά στα 20 ευρώ.

Βιολογικά κρεοπωλεία
«Κρεοπωλείο» - Αριστείδου 124 και Ματζαγριωτάκη, Καλλιθέα – 210 9518100
«Λωτός» - Λεωφόρος Μαραθώνος 119, Άνοιξη – 210 6217007
«Green Post» – Τατοίου 122, Ν. Ερυθραία – 210 6206785
«Βιοφάρμα» - 210 5325701

Πρατήρια βιολογικού άρτου
«Το αληθινό ψωμί» - 210 2444031
«Artolife» - 210 9850042
«Ο φούρνος του ψωμά» - 210 8660753

Παντοπωλεία
«Carolina» - Λάμψα 19, Αμπελόκηποι – 210 6984526
«Farm land» - Παναγή Κυριακού 18, Μαρούσι – 210 6147700
«Green Farm» - Δημοκρίτου 13, Κολωνάκι – 210 3614001

Άλλα βιολογικά προιόντα και δώρα
Κατάστημα της «Fair Trade Hellas» - Νίκης 30, Αθήνα – 210 3614070

εφημερίδα Realnews 12.04.09
www.realnews.gr
download link φύλλου:
http://www.4shared.com/file/114426048/55f69342/realplanet_120409.html

Ζωή ταγμένη στο συνάνθρωπο

Ενταγμένη στο πρόγραμμα «street work» των Γιατρών του Κόσμου και στο Ανοιχτό Πολυϊατρείο Αθηνών, η κυρία Βάσω Κατσίκη προσφέρει εθελοντικά ιατρική βοήθεια

Mεσάνυχτα στην πλατεία Ομονοίας. Το φορτηγάκι των Γιατρών του Κόσμου βρίσκεται, όπως κάθε εβδομάδα, σταθμευμένο στην άκρη του δρόμου, εκεί ακριβώς που η γιατρός, η κυρία Βάσω Κατσίκη, μαζί με τέσσερις ακόμα εθελοντές, προσφέρει ιατρικές υπηρεσίες. Κάνει δωρεάν αιμοληψίες στους τοξικομανείς για να διαπιστωθεί, κατόπιν εξετάσεων, αν πάσχουν από κάποια μεταδιδόμενη ασθένεια. Υστερα ανταλλάσσει τις χρησιμοποιημένες σύριγγές τους με καινούριες, ενώ τους παρέχονται ψυχολογική υποστήριξη και ενημέρωση για τα προγράμματα απεξάρτησης.
«Συχνά με ρωτούν αν φοβάμαι. Ξέρετε… βράδυ στην Ομόνοια. “Οχι” είναι η απάντηση. Τη στιγμή που προσφέρεις στο συνάνθρωπο, ο φόβος μπαίνει σε δεύτερη μοίρα». Οταν ήταν ακόμη μαθήτρια, στη διαδρομή που έκανε από το σπίτι προς το σχολείο το βλέμμα της έπεφτε πάνω σε μία στάμπα των Γιατρών του Κόσμου, που για χρόνια έμενε κολλημένη στην τζαμαρία ενός καταστήματος της γειτονιάς της. Μια φορά δεν άντεξε και από περιέργεια ρώτησε τον ιδιοκτήτη τι συμβολίζει το περιστέρι με το κλαδί στο ράμφος. «Θέλω κι εγώ να γίνω ένας από αυτούς».

Κοινωνική παρέμβαση
Η κυρία Κατσίκη συνάντησε πάλι το περιστέρι των Γιατρών του Κόσμου το 2001, γιατρός πλέον, όταν μπήκε στους κόλπους της διεθνούς Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης. «Μεγαλώνοντας, χρόνο με το χρόνο, ένιωθα όλο και πιο έντονα μέσα μου πόσο σημαντικό είναι να βοηθάς τους συνανθρώπους σου». Το πρόγραμμα «street work» που εφαρμόζεται στην Ομόνοια εδώ και 10 χρόνια, είναι για κείνη «κοινωνική παρέμβαση, σε καμία περίπτωση φιλανθρωπία». «Στην αρχή αισθανόμουν κάποιο δισταγμό, είναι η αλήθεια. Όσο γνωρίζεις όμως πράγματα και καταστάσεις, παύεις να φοβάσαι». Τα πρωινά, η κυρία Κατσίκη εργάζεται στο Ογκολογικό Νοσοκομείο του ΙΚΑ με την ειδικότητα του παθολόγου, ενώ τα απογεύματα ασκεί το λειτούργημά της στο Ανοιχτό Πολυϊατρείο. Στην οδό Σαπφούς, όπου στεγάζεται το Ανοιχτό Πολυϊατρείο των Αθηνών, συρρέουν καθημερινά δεκάδες μετανάστες, τοξικομανείς και άποροι για να λάβουν ιατρική περίθαλψη.
«Η υγεία είναι ανθρώπινο δικαίωμα. Ο καθένας, είτε είναι εξαρτημένος από ουσίες είτε διαμένει παράνομα στη χώρα μας είτε είναι άπορος, έχει το δικαίωμα να συμβουλευτεί ένα γιατρό. Στο Πολυϊατρείο προσπαθούμε να βοηθήσουμε όσους περισσότερους ανθρώπους μπορούμε. Παρέχουμε μέχρι και φάρμακα, που διαθέτουμε από προσφορές, σε όσους τα χρειάζονται». Στα 11 χρόνια λειτουργίας του, το Πολυϊατρείο έχει προσφέρει δωρεάν ιατροφαρμακευτική υποστήριξη σε περισσότερους από 140.000 ασθενείς και συνεχίζει
τη λειτουργία του με τη συνδρομή κυρίως εθελοντών ιατρών. Ο εθελοντισμός και εν γένει η ανιδιοτελής προσφορά στο συνάνθρωπο δίνουν πραγματικό νόημα στη ζωή της, γι’ αυτό ποτέ δεν παραπονιέται που δεν έχει παρά ελάχιστο ελεύθερο χρόνο για τον εαυτό της. Ονειρό της είναι να συμμετάσχει σε μια αποστολή των Γιατρών του Κόσμου στο εξωτερικό.

Υψηλοί στόχοι
Γεννημένη στην Αθήνα, η κυρία Βάσω Κατσίκη συνήθισε από παιδί να έρχεται αντιμέτωπη με τις «κακές όψεις» της πόλης κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα, από τα μαθητικά της χρόνια, να αρχίσει να συμμετέχει σε δραστηριότητες κοινωνικής προσφοράς. Η εγγραφή της στην ανθρωπιστική Μη Κυβερνητική Οργάνωση των Γιατρών του Κόσμου, πριν από επτά χρόνια, ήταν για εκείνη ένα νέο και πιο στοχευμένο ξεκίνημα. Παρότι το επάγγελμά της και η εθελοντική εργασία τής απορροφούν μεγάλο μέρος του χρόνου της, εκείνη πάντα βρίσκει τον καιρό να κάνει ορειβασία. Δεμένη με σχοινιά, πολλά μέτρα ψηλά από το έδαφος, νιώθει πως ξεφεύγει από την καθημερινότητα. «Δοκιμάζω τις αντοχές και τα όριά μου. Το μυστικό για να ξεπερνάει κάποιος τις φοβίες του είναι να πηγαίνει κόντρα σ’ αυτές».

Μαρία Κ.

Ελεύθερος Τύπος

29/11/2008
http://www.e-tipos.com/content/staticfiles/issues/2008/11/29/291108%2012.pdf